Vanochtend pakte ik mijn bagage uit en haalde ik mijn vijf paar nieuwe schoenen-inclusief doos, uit mijn koffer en etaleerde ik ze midden in de kamer alsof het opgegraven schatten waren. Wat kan je toch gelukkig worden van nieuwe schoenen!
Vanochtend pakte ik mijn bagage uit en haalde ik mijn vijf paar nieuwe schoenen-inclusief doos, uit mijn koffer en etaleerde ik ze midden in de kamer alsof het opgegraven schatten waren. Wat kan je toch gelukkig worden van nieuwe schoenen!
Deze juweeltjes hoorden bij mijn project: "In de huid van een Bella Donna" ( zo had ik het in ieder geval uitgelegd aan mijn partner) die ik begon in het prachtige Italia. Ik wilde graag weten hoe het is om als een uitermate goed verzorgde, op 10 cm hooggehakte (en hier elegant op kunnen lopen), RAI-UNO-vrouw te leven. Dit is mij erg goed bevallen moet ik zeggen!
Vooral het ritme waar zij in leven spreekt mij enorm aan.
Tevens zien Italianen er altijd verzorgd uit. Ze moeten er bijna moeite voor doen om er onverzorgd uit te zien. Ze dossen zich helemaal op voor een doordeweeks avonddinertje dat laat begint en eindigt op een tijdstip wanneer ik meestal in mijn REM slaap zit. AntiPasti, Primi Piatti, Secondo Piatti, Dolce, een koffie en liters wijn schuiven ze naar binnen op een avond. Aan die gewoonte deed ik niet mee, want ik vreesde dat mijn familie en vrienden mij niet meer zouden herkennen bij terugkomst ... ja, als een tonnetje!
Italianen hebben altijd twee voorwerpen in hun handen: in de rechterhand een IPHONE en de linkerhand een Marlboro die onbeperkt wordt aangevuld. Ook weer aan de laatste gewoonte doen ik niet (meer) mee.
Vanuit een gelateria keken wij vermakelijk naar een Italiaanse bruiloft op een plein. Ik heb mijn ogen uitgekeken en mijn Frutti-di-Bosco-ijsje laten smelten van opwinding, want OMG het leek wel een show van Gucci, Versace, Valentino, D&G! Mannen, vrouwen en kinderen zagen er allemaal op en top uit. De heren strak in een prachtig kostuum. De vrouwen in allerlei kleurige cocktailjurkjes en ik zag dat de stof Organza niet alleen met kerst kan worden gedragen. Dit allemaal wordt natuurlijk afgemaakt met een dikke, zwarte zonnebril van een van bovengenoemde modehuizen.
Ik heb nachten wakker gelegen met de prangende vraag: "Hoe komt het dat ik dit niet terug zie in Nederland?" Komt het door onze motto: " Als het maar lekker zit"? Of omdat de zon weinig schijnt en dus niet iedereen met kleur staat? Durven de Nederlanders niet?
Italianen vinden veel eten erger dan vreemdgaan. Willen ze daarom altijd goed voor de dag moeten komen om eventueel een Bella Donna of Bello Antonio aan de haak te slaan?
De krant La Republica meldt dat 7 van de 10 Italiaanse stellen vreemdgaat. "Het is ons recht" aldus de verzorgd uitziende Italiaan.
Ik denk dat het zo is! Helaas voel ik daar weinig voor en sla ik ook die gewoonte over.
Conclusie project In de huid van een Bella Donna:
Ik houd het bij mijn vijf paar nieuwe schoenen - inclusief doos.
With Love Dunya 
