Eigenlijk zijn de meeste te klein om zoveel frustratie teweeg te brengen. Maar ze doen het toch. Bij het passen in de Mango voel ik me als een kip in een legbatterij. De gordijnstof waarmee de ruimte is bekleed dekt de ruimte net niet af, zodat er enorme kieren onstaan en je gewoon bij je buurvrouw in haar pasruimte kan gluren.
Niet dat ik dat ooit heb gedaan hoor, ofzo. Maar jeej-tje, je ziet wel welke kleur BH je passende buuv draagt en zij weer terug natuurlijk.
Het scenario dat ik er verstrikt in mijn broekspijp blijf hangen, balancerend op één been mijn evenwicht verlies en drie pashokjes verderop (of erger nog, buiten de paskamer) lanceer spookt dan ook elke keer weer door mijn hoofd.
Passen bij de Vero Moda daar begin ik al niet eens meer aan. Omdat je eerst uit je veilige ‘space’ moet komen voordat je in de spiegel kunt kijken. Maar ook dat valt nog niet mee. Wanneer je, je buiten de paskamer waagt staat er een hele rits vrouwen voor de spiegel heen en weer te springen in de hoop op ook een beetje beeld. De verkoopster vraagt goedbedoeld of het een beetje zit, ehhhh ja hoor, maar mag ik het ook even alleen beoordelen zonder al die toeschouwers?
Het komt natuurlijk voor dat het kledingstuk echt voor geen meter zit. Sta je toch wel met het schaamrood op de kaken tentoongesteld aan al die 'er zijn nog zoveel wachtenden na u' verzameld op dat bankje frontaal voor de paskamer.
Vraagje, waarom zitten er eigenlijk geen sloten op paskamers? Van deurtjes met magneetsluiting kan ik niet op mijn gemak passen hoor. Ik raak ervan in de stress. In de hoop dat het nooit meer gebeurt, dat het deurtje vroegtijdig wordt opengetrokken terwijl je broek net op je knieën hangt. Charming!
Die van de H&M zijn het meest vies. Trek het deurtje van de paskamer open en de stof vlokken draaien als een wervelwindje in het rond. Terwijl je een broek past kom je tot de ontdekking dat ie onder de stofpluizen zit. Of begint daar de recycling al? Natuurlijk wel heel eco. De spiegels bij de Hennes liegen je glashard voor. Dat vind ik zo gemeen! Het zal je vast ook opgevallen zijn, die broek kleed alleen binnen de muren van de H&M altijd slanker af.
Begrijp jij het nog?
De paskamer is dé ruimte waar het minst aandacht aan wordt besteed, maar wel de ruimte waarin je besluit of je het kledingstuk wel of niet gaat kopen. Logisch dat 65% van de vrouwen uit paskameronvrede toch liever online shopt. Het blijft vreemd dat er bij veel bedrijven nog steeds nul aandacht aan dat o zo belangrijke kamertje wordt besteed.
Nog één keertje dan. Wat we verwachten: Genoeg paskamers, voldoende ruimte om je om te kleden, genoeg haakjes om je kleding aan te hangen, een krukje, een verfrissende deodorant, vriendelijk licht, afsluitende gordijnen en anti-in-gluur deurtjes met slot of haakje, een passpiegel binnen in de pasruimte en airco waneer het warm is graag.
Passen bij de Vero Moda daar begin ik al niet eens meer aan. Omdat je eerst uit je veilige ‘space’ moet komen voordat je in de spiegel kunt kijken. Maar ook dat valt nog niet mee. Wanneer je, je buiten de paskamer waagt staat er een hele rits vrouwen voor de spiegel heen en weer te springen in de hoop op ook een beetje beeld. De verkoopster vraagt goedbedoeld of het een beetje zit, ehhhh ja hoor, maar mag ik het ook even alleen beoordelen zonder al die toeschouwers?
Het komt natuurlijk voor dat het kledingstuk echt voor geen meter zit. Sta je toch wel met het schaamrood op de kaken tentoongesteld aan al die 'er zijn nog zoveel wachtenden na u' verzameld op dat bankje frontaal voor de paskamer.
Vraagje, waarom zitten er eigenlijk geen sloten op paskamers? Van deurtjes met magneetsluiting kan ik niet op mijn gemak passen hoor. Ik raak ervan in de stress. In de hoop dat het nooit meer gebeurt, dat het deurtje vroegtijdig wordt opengetrokken terwijl je broek net op je knieën hangt. Charming!
Die van de H&M zijn het meest vies. Trek het deurtje van de paskamer open en de stof vlokken draaien als een wervelwindje in het rond. Terwijl je een broek past kom je tot de ontdekking dat ie onder de stofpluizen zit. Of begint daar de recycling al? Natuurlijk wel heel eco. De spiegels bij de Hennes liegen je glashard voor. Dat vind ik zo gemeen! Het zal je vast ook opgevallen zijn, die broek kleed alleen binnen de muren van de H&M altijd slanker af.
Begrijp jij het nog?
De paskamer is dé ruimte waar het minst aandacht aan wordt besteed, maar wel de ruimte waarin je besluit of je het kledingstuk wel of niet gaat kopen. Logisch dat 65% van de vrouwen uit paskameronvrede toch liever online shopt. Het blijft vreemd dat er bij veel bedrijven nog steeds nul aandacht aan dat o zo belangrijke kamertje wordt besteed.
Nog één keertje dan. Wat we verwachten: Genoeg paskamers, voldoende ruimte om je om te kleden, genoeg haakjes om je kleding aan te hangen, een krukje, een verfrissende deodorant, vriendelijk licht, afsluitende gordijnen en anti-in-gluur deurtjes met slot of haakje, een passpiegel binnen in de pasruimte en airco waneer het warm is graag.
